สุข ... สบายใจ
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพรบลิขสิทธิ์ 2539 ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน
หรือการนำส่วนหนึ่งส่วนใดของภาพ และ ข้อความ ในไดอารี่แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และอ้างอิง
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
ใกล้สิ้นแล้ว แหมเดือนนี้ งานชุกเสียจริงเล้ยยยยย
ได้แต่ปลอบตัวเอง ด้วยการฮัมเพลง Merry X Mas
น้องที่ทำงานขำ บอกพี่ เร่งวันเร่งคืนเรอะ 555555
ป่าววว ก็แค่ปีนี้มันหงอย เลยอยากให้ปลายปีไวๆ เผื่อมีข่าวระทึกใจ กร๊ากกกกกกก
เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา แดดแจ้งดีจัง ทำให้อยากพาลูกสาวคนสุดท้องออกไปส่องเล่น
แต่ทำไม่ได้ เจ้าสองแก้มกลมตัวเป็นๆ คงอยากไปด้วย เนอะ
วันเสาร์ที่ผ่านมาเลยรีบปั่นงานนังซิน
กว่าจะเสร็จงานภาระกิจสุดสัปดาห์ ก็เล่นปาไปทุ่มนึง
เหนื่อยแฮ่ก แต่พอนึกถึงวันอาทิตย์แล้วก็ให้ยิ้ม
ทำไมเหรอคะ
อุ อุ
อาม่าล้วงจะทำเมี่ยงปลาทูไปกินกันที่บ้านหยี่อี๊น่ะสิ บันทึกแล้วก็ให้น้ำลายสอ อยากกินอีก
เพราะวันนั้น ปลาทูยักษ์ 4 ตัว ขนมจีน 1 โล
และผักอีกถุงใหญ่ หมดเกลี้ยง น้ำจิ้มก็ไม่เหลือ
เสียดาย ยัยพรีมไม่ได้ไปด้วย เพราะไปทัวร์ห้างกับปะป๊า
หม่าม๊าเลยหนีบนตไปคนเดียว
วันนั้น หยี่อี๊พานตไปเดินเล่น นตยังติดมือเอาดอกเข็มสีแดงมาฝากด้วยนะ
(เดี๋ยวนี้ นตชอบหยิบของให้ค่ะ อยากหยิบอะไรให้ก็หยิบ
หรือว่า อยากบอกให้หยิบอะไรให้ ก็จะหยิบเอามาให้.... น่ารักเนอะ)
......................................
นตเริ่มเดินเก่งละ
ชอบปีนทุกอย่างที่ขวางหน้า
บ้างก็โหน แบบตัวโยนเลยนะคะ เล่นซนสมเป็นเด็กผู้ชาย
ถ้ามีถุงกระดาษ หรือ ตะกร้าใส่ของอะไรอยู่ให้เห็น
นตจะชอบนัก หยิบของออก แล้วก็จับใส่เข้าไปใหม่ แล้วก็ปรบมือให้ตัวเอง ว่าเก่งจัง
เวลาเล่นเป็นพ่อครัวนตโตะ... ก็จะเดินเอามาป้อนให้
ถ้าแม่กินเสียงดัง เล่นด้วย นตจะชอบมาก ยิ้มมมมมแก้มปริเลย
คืนก่อน นอนดูคอฟฟี่ปริ๊นซ์ด้วยกัน
มีฉากเล่นคอนเสิร์ตของร้าน เอาถังใส่เมล็ดกาแฟมาตีเป็นกลองกัน
นตชอบมาก ยืนเต้นคนเดียวไม่สนุก เลยมาปีนนั่งเอวแม่
แล้วก็โยกตัว กระเด้งๆ โบกสองมือหยอยๆ เหนือหัว มันส์เค้าล่ะค่ะ
/ / /
อาทิตย์นี้ หลายโรงเรียนคงเริ่มไหว้ครูกันละ
เมื่อต้นอาทิตย์ ตอนอยู่ที่เนอร์ส ยัยพรีมเดินมาบอก
หม่าม๊า วันพุธน่ะ ครูเค้าให้ใส่เสื้อขาว กับกางเกงพละ แล้วก็รองเท้าพละด้วย
อ้าว กางเกงพละใส่วันอังคาร แล้วใส่วันพุธอีกเหรอ ดีนะ ที่พรีมมีสองตัวน่ะ
แล้วต้องเป็นเสื้อขาวเหรอ เอาคอกลมได้มั้ย
ครูบอกว่าต้องมีปกด้วย
เรื่องมากจัง เดี๋ยวไปดูของแม่ตัวเล็กๆ ว่ามีมั้ย แล้ว พรีมใส่ได้มั้ย
ห้ามมีการ์ตูนนะแม่
อ้าว ว๊า งั้นก็ต้องซื้อใหม่สิ พรุ่งนี้แม่ซื้อให้แล้วกัน แต่คงซักไม่ทันนะ
แล้วอีกวันนึงไหว้ครู ให้เอาดอกไม้ไปด้วยนะ
เหรอคะ เอาดอกไม้อะไรไปดีล่ะ
พรีมเอียงคอ ทำท่าคิด
ดอกกุหลาบ ดอกมะลิ หรือ ดอกบัว แต่ดอกอะไรกก็ได้ล่ะแม่ ดอกไม้สวยๆ ทั้งนั้นแหละ
ตอบขำดีเจ้าพรีมนี่
เหรอคะ เดี๋ยวแม่ไปดูแถวบ้านให้นะ สงสัยคงได้พวงมาลัยมะลิมั้ง
เอาพวงใหญ่ๆ เลยนะแม่
โห จะมีมั้ยนั่นน่ะ เอาพอน่ารัก ถือไหว ไว้คล้องมือครูก็พอเนอะ
ตามใจแม่แล้วกัน
...............................
เมื่อคืน นอนกับพรีม พรีมบอกว่าอยากให้แม่นอนกอดหนู หนูนอนไม่หลับ
ดึกแล้ว นอนไม่หลับก็ต้องนอน เดี๋ยวก็หลับเองแหละ
ยังไงหนูก็นอนไม่หลับหรอกแม่
งั้นแม่เปิดเพลงให้ฟัง
เปิดเพลงหนูก็ยิ่งนอนไม่หลับ หนูไม่ชอบฟังเพลง หนูชอบนอนเงียบๆ
งั้นให้น้องกินนมแม่เสร็จก่อน แล้วแม่ก็นอนกอดหนูได้
น้องนอนยาก กินนมก็นาน
แล้วพรีมจะให้แม่ทำไงล่ะ
แม่ต้องให้นมน้องนี่นา อีกอย่าง ทีแม่ขอให้หนูไม่ดูดนิ้วหนูยังทำให้แม่ไม่ได้เลย
เรื่องกินก็เหมือนกัน หนูอ้วนมากแล้วรู้มั้ยพรีม ขอได้มั้ยล่ะ กินข้าวที่โรงเรียน กินข้าวที่เนอร์สน่ะ
กินแค่จานเดียวพอ อร่อยก็กินแค่จานเดียว มันอ้วนรู้มั้ย
หนูก็รู้แล้วไงแม่
รู้แล้วแต่ก็เห็นบอกว่ากินสองจานทุกที
หนูรู้แล้วน่ะแม่
รำคาญแม่ใช่มั้ย แม่ก็เบื่อที่ต้องพูดบอกหนูนะพรีม แม่ก็ไม่ชอบตัวเองเหมือนกัน
แต่ที่แม่พูด เพราะแม่รักหนู เป็นห่วงหนู
ถ้าแม่ไม่รักหนู ไม่ห่วงหนู แม่คงไม่พูดกับหนูทุกวัน ทั้งที่รู้ว่าหนูไม่ชอบ
หนูจะให้แม่ทำยังไง บอกหนู หนูก็ไม่เห็นทำให้
หรือว่าต้องให้แม่ร้องไห้ หาพรีม
พรีมหันมามองหน้าใกล้ๆ
แล้วแม่ร้องไห้รึยัง
ยัง แม่บอกหนูแล้วไง ว่าแม่ไม่อยากร้องไห้ให้หนูเห็น
หนูไม่อยากเห็นแม่ร้องไห้ หนูรู้แม่ หนูรู้ หนูก็รักแม่
แม่ไม่รู้จะบอกหนูยังไงนะพรีม แม่ไม่พูดก็ได้ ไม่ยุ่งกับเรื่องของหนูก็ได้นะพรีม
แม่ยุ่งกับหนูเถอะ หนูอยากให้แม่ยุ่งกับหนู
พรีมล้มตัวลงนอน ดึงแขนขวาแม่ไปกอด
แม่นอนนะ หลับตานอนนะ หนูนอนแล้วแม่ หนูง่วงนอนแล้วแม่
..............................
คำพูดแม่ทำร้ายพรีม ให้พรีมรู้สึกเศร้า รึเปล่านี่
เฮ้อ..........ลูกยิ่งโต ยิ่งทำให้รู้สึกว่า การเป็นแม่คนนี่ยากจัง
/ / /
แด่ทุกทุกวันที่เรารักกัน
แด่ทุกทุกวันที่เรามีกันและกัน
(เก็บมาฝาก)
การผูกอาฆาต ความพยาบาท ความอิจฉา โกรธ เกลียด ความคิดแก้แค้น ทิฐิ มานะ นั้น
เป็นเสมือนเชื้อไวรัส
อภัยทาน คือ เครื่องมือแอนตี้ไวรัส
ส่วนจิตของเรา เหมือนคอมพิวเตอร์
ในชีวิตที่เหลืออยู่นี้ อาจจะดูเหมือนยาว
แต่มีใครบอกได้ว่าจะอยู่ได้ปลอดภัยถึงวันไหน
เราต้องการความทรงจำที่เลวร้าย
หรือต้องการความทรงจำที่ดีในชีวิต ต้องการนั่งนอนอย่างมีความสุข
มีชีวิตอยู่ด้วยความอิ่มเอิบหรือต้องการมีชีวิตอยู่ด้วยการถอนหายใจ
ด้วยความทุกข์ และ กังวลใจ
สิ่งเหล่านี้ กำหนดได้ที่ตัวเอง
/ / /
ปล. เมื่อวานเย็น พยายามอัพได
แต่มันป๊อปอัพมาบอกว่า คนเข้าไดเยอะ เหอ เหอ
อืมมม วันนี้เลยรีบอัพตอนเช้าก่อนแล้วกัน
รูป ยังไม่ได้ย่อสักที มัวแต่ทำงานจุกตูด
ดูไดแล้วเศร้า พักนี้ไม่ค่อยได้บันทึกสมใจเล้ยยยย แง่กกกกก
.........ทำงานก่อนดีกั่ว....
|
