<< September >>

S

M

T

W

T

F

S

31 

5 

7 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

<< 2008>>











สุข ... อิ่ม

“สงวนลิขสิทธิ์ ตามพรบลิขสิทธิ์ 2539 ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน
หรือการนำส่วนหนึ่งส่วนใดของภาพ และ ข้อความ 

ในไดอารี่แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และอ้างอิง
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
”

 

วันนี้ได้อ่านบทความหนึ่ง ชื่อ .... อิ่มเดียว หลับเดียว .... ของในหลวง

 

อ่านแล้ว รู้สึกได้ถึงความถ่องแท้ของพุทธพจน์คำนี้

 

ตัดความโลภ เพื่อให้ชีวิตเป็นสุขได้ ด้วยรู้จักคำว่า “พอ”

 

ก็ ชีวิตคนเรานี้ ก็ได้แค่อิ่มเดียว หลับเดียว เท่านั้น

 

กิน ก็กินได้แค่ไม่เกินความอิ่มของตน พออิ่มแล้วก็เท่านั้นแหละ  อะไรก็ไม่วิเศษอีกแล้ว

การนอน หรือก็เฉกเช่นเดียวกัน จะนอนนานแค่ไหน ก็ได้แค่อิ่มนอนของตนเองเท่านั้น

 

มนุษย์เรานั้นที่วุ่นวายอยู่ทุกวันนี้เพราะคำว่า “ไม่รู้จักอิ่ม”

ได้มาอิ่มแล้ว ก็ยังอยากได้อีก นอนอิ่มแล้วก็ยังอยากนอนนานไปอีก

อยากได้ให้มันมากขึ้นไปอีก

 

ถ้าคนเรายึดหลัก อิ่มเดียว หลับเดียว

โลกก็จะเป็นสุข ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดี และ แสวงหาจนทำให้เดือดร้อนกันไปทั่ว

 

คนเรานี้ จะสรรหาอาหารอันโอชะให้อิ่มเอม ก็ได้อิ่มเดียว

จะกินข้าวคลุกน้ำปลา หรือกินอาหารจีนจานละเป็นพันก็อิ่มเหมือนกัน

 

จะนอนที่นอนฟูกสปริงในห้องแอร์เย็นฉ่ำในคฤหาสถ์สุดหรู

หรือ นอนในสลัม  ก็แค่นอนหลับอิ่มเดียวเท่านั้น เต็มอิ่มแล้วก็ต้องลุกขึ้นมา

 

ชีวิตของมนุษย์ทุกคน ก็เท่าเทียมกันด้วย  อิ่มเดียว หลับเดียว นี่แหละ

.........................................

 

อ่านแล้ว รู้สึกยังไงกันบ้างคะ

เค้าว่ากันว่า คนเรามักสร้างกิเลส ตัณหาให้ตัวเอง

เหตุเนื่องมาจากปัจจัย 4 พื้นฐานความต้องการของชีวิต

ที่เราดิ้นรนหามาเติมความต้องการ สนองความรู้สึกที่ไม่เคยเต็มของเรานี่เองแท้ๆ

 

อืมมม์

/ / /

 

อัพเดทเรื่องนต

หลังจากเป็นไข้มาสามวัน สองคืน สูงสุดวัดได้ที่เนอร์ส ก็ 39 องศากว่าๆ  น่ากลัวจัง

คืนแรก สามแม่ลูกนอนด้วยกัน

นตร้องไห้ทั้งคืน ยัยพรีมก็พาลนอนไม่หลับ ตื่นทุกครั้งที่นตตื่น

 

“แม่ น้องร้องทำไม หนูนอนไม่หลับเลย”

“น้องไม่สบายค่ะพรีม ตัวร้อนด้วย น้องก็เลยงอแง”

“แล้วเมื่อไรน้องจะนอนซะที”

“น้องคงร้องทั้งคืนล่ะพรีม หม่าม๊าก็ต้องเช็ดตัวให้น้อง คงไม่ค่อยได้นอนเหมือนกัน”

“น้องร้องแบบนี้หนูนอนไม่หลับแน่ๆ”

“นั่นสิ หนูลงไปนอนกับโกว์เมย์มั้ยล่ะ”

“เค้าล็อคห้องแล้วมั้ง”

“ก็เคาะประตูได้”

“ไม่เอา ไว้พรุ่งนี้แล้วกัน แม่เกาหลังให้หนูหน่อยนะ หนูจะได้หลับ”

“คงต้องให้น้องหลับก่อนนะพรีม แม่ถึงจะดูแลหนูได้

ไม่ต้องเกาได้มั้ย หลับเองได้มั้ย ช่วยกันหน่อยนะพรีม”

 

พรีมกระสับกระส่าย อยู่พักใหญ่

ยังดีที่นตหลับได้ เลยพลิกตัวไปดูแลพรีมอีกคน.... เ ห นื่ อ ย สุ ด ๆ

 

คืนที่สอง เลยขอให้พรีมไปนอนกับโกวเมย์

พรีมบอกว่าหนูอยากนอนกับแม่

บอกพรีมว่าน้องคงเป็นเหมือนเมื่อคืนอีก เพราะน้องยังตัวร้อนอยู่

พรีมทำหน้านิ่ว...... คงเพราะอยากอ้อนแม่เหมือนน้องล่ะสิ โถ

 

“ไว้วันศุกร์นะพรีม นอนด้วยกัน ตื่นเช้ามาวันเสาร์ แม่ไม่ต้องไปทำงาน พรีมไม่ต้องไปโรงเรียน

นอนกลางคืนไม่พอ ก็ตื่นสายๆ ได้นะพรีมนะ”

 

“อือ ก็ได้ หนูคิดถึงแม่ อยากนอนกับแม่นะ”

“จ้า แม่ก็อยากนอนกอดหนู อยากนอนกอดเด็กอ้วนเหมือนกัน”

 

............................

 

โชคดีที่นตแค่มีอาการงอแง ขี้อ้อนตามประสาเด็กป่วย

แต่นตก็ยังเล่นได้ ร่าเริงดี และกินได้ตามปรกติ ไม่มีปัญหาอะไร

 

คืนสอง เช็ดตัวทั้งคืนเหมือนคืนแรกไม่ไหว

เลยต้องพึ่ง KOOLFEVER ตัดครึ่งแผ่นติดหน้าผากให้นต

แรกๆ นตก็รำคาญ พยายามดึงออก

แต่แม่ปูเบี่ยงเบนความสนใจด้วยการเช็ดตัวให้ และเล่นกับนต

ลูบตามเนื้อตัว และจั๊กกระจี๋บ้าง ทำให้นตลืมหน้าผากตัวเองไปได้...ดี จั ง

 

ขำเจ่เจ๊ เห็นน้องกินยา เลยอยากมีส่วนร่วม

“หม่าม๊า หนูก็ปวดหัวเหมือนกันนะ ขอยาให้หนูกินด้วยได้มั้ย”

“ปวดหัวจริงเหรอ แต่ตัวไม่ร้อนนี่นา”

“จริง กินยาที่รสสตอร์เบอรรี่น่ะแม่”

 

เคยถามหมอว่าเวลาที่พรีมบอกว่าปวดหัว ให้เชื่อได้มั้ยว่าปวดจริง

ไม่ใช่อาการของเด็กขี้อิจฉาอยากป่วยด้วยอีกคน

หมอหัวเราะ แล้วบอกว่า ให้เชื่อไว้ก่อน

หม่าม๊าเลยยอมให้พรีมกินยาลดไข้ ตามโดสที่พรีมกิน

 

พรีมกินเสร็จ ก็ยกถ้วยยามาทางนต

“อร่อยมากเลยนต เจ๊กินยาเก่งนะ ไม่ร้องไห้ด้วย แล้วนตล่ะ”

 

นตมองตาม... แล้วก็หันมาทางหม่าม๊า ยกมือชี้มา แล้วร้อง แอ๊  แอ๊

หม่าม๊าเลยเตรียมยาใส่ไซริ้งค์ ป้อนนตซะ

นตกินง่าย กินที หันไปทางเจ่เจ๊ที เหมือนจะโชว์อวดคืน

หมดหลอด ปรบมือให้ตัวเอง ด้วย แล้วก็ชี้ไปทางเจ่เจ๊ ร้อง แอ๊ แอ๊ บอกสถานะ

 

... ดีมั้ยคะ พี่น้องคู่นี้ ....

 

/ / /

 

เมื่อวาน รับเด็กแก้มกลมสองคนกลับบ้านแล้ว

ถึงบ้านช้ากว่าปรกติ เพราะติดอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบนถนนพักหนึ่ง

ถึงบ้านสองทุ่มครึ่ง กินข้าวแล้วก็รีบไปอาบน้ำ (ไม่ดีเลยเนอะ ไม่ดีต่อสุขภาพ)

ได้สระผมหลังจากทรมานจากการทำสวยมา (ไว้มาเล่าให้ฟังค่ะ อิอิ)

เลยแว่ปไปไหว้พระสวดมนต์ก่อนลงไปรับเด็กๆ ขึ้นนอน

 

สวดมนต์ไม่เป็นสุขเลย ได้ยินเสียงนตร้องไห้เป็นระยะ สงสัยง่วง

อาจเป็นเพราะรับนตขึ้นห้องตอนสามทุ่มมาสองวันแล้วกระมัง

นี่แหละหนา bodyclock

 

แปลกจริง ตอนสวดมนต์ใกล้เสร็จ หมาหอนเกรียวเลย

ถึงบทสวดแผ่เมตตาพอดี

เลยตั้งใจสวดแผ่เมตตามากกว่าปรกติ เริ่มสวดได้สักพัก เสียงหมาหอนก็เบาหายไป

.................................

คืนนั้นดีจริง  นตไม่มีไข้เลย แต่แม่ปูก็ไม่วายผวามาจับตัวนตเป็นระยะๆ

ตื่นมาเลยไม่ล้ามาก

 

ไปก่อนล่ะค่ะ พรุ่งนี้อัพพร้อมรูปดีกว่าเนอะ คิก คิก

..................

 

แด่ทุกทุกวันที่เรารักกัน

แด่ทุกทุกวันที่เรามีกันและกัน

 

เคล็ดลับชีวิต

 

เชื่อเถอะว่า คนเรามีสิทธิเท่าเทียมกัน

เพียงแต่ว่า เราตระหนัก และ เคารพสิทธิ

ในกันและกัน มากแค่ไหน....ก็เท่านั้นเอง

/ /

Posted on Fri 4 Jul 2008 18:42

Comment
พักผ่อนเยอะๆนะคะ แม่ปู เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ตอนนี้ น้องกี้กำลังคิดอยู่ค่ะ ว่าสุขแบบไหนที่ใจต้องการ
น้องกี้   
Mon 7 Jul 2008 11:21 [4]

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน ป่วยกันหมดไม่เว้นเด็กผู้ใหญ่ พักผ่อนเยอะๆ นะคะ

ปล. ทำสวยอ่ะ ยืดผม rebonding ไช่ป่าว อิอิ แอบเดา
lifesucks.diaryclub.com   
Sat 5 Jul 2008 11:34 [3]

จริงค่ะ ความสุขอยู่ที่ตัวเรา ความพอของเราเอง พี่ปูเคยอ่าน "เข็มทิศชีวิต" ไหมคะ พอดีหลิวกำลังอ่านอยู่ ก็ให้ข้อคิดดีเหมือนกัน

ลูกตัวร้อนกลัวที่สุดเลย (กลัวทุกอย่างที่ลูกป่วย)
nongnun.diaryclub.com   
Sat 5 Jul 2008 9:55 [2]

อ่านแล้ว ซาบซึ้งและคิดได้จริงๆนะปูนะ ในหลวงท่าน ดำเนินชีวิตแบบเรียบง่ายแต่มีคุณภาพนะคะปู

น้องนตเป็นไข้อะไร ไข้สูงจัง ตั้ง 39 ปูเก่งนะ ยังสามารถ แบบอึดไม่เอาไปหาหมอจินี่ โรคตืนตูม ฮ่า ไงต้องถึงมือหมอ หรือเพราะหมอที่นี่นัดยากก็ไม่รู้เลยแบบ เป็นแบบนี้รีบไปก่อนก่อนจะนัดไม่ได้

ยายพรีมก็นะ แหมมม ต้องนอนเกาหลังด้วย อ่านแล้ว น่ารักดี ไม่เหมือนวิล วิลนี่ใครมาเกามาอะไรไม่ได้นะ ไม่หลับ ฮ่าๆ
smoothiegirl.diaryclub.com   
Sat 5 Jul 2008 7:01 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง