<< December >>

S

M

T

W

T

F

S

30 

1 

2 

3 

4 

5 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

สุข .. ของพรีมจะ 30 วันแล้วจ้า
สุข .. แนบกาย
สุข .. ตามใจ
สุข .. ตุ่ย
สุข .. เย็น
สุข .. ภาวะ
สุข .. กับใจ
สุข .. ที่เห็น
สุข .. ในที
สุข .. ภายใน
สุข .. ชื่นใจ
สุข .. สราญ
สุข .. เจื้อยแจ้ว
สุข .. กับกาล
สุข ... แค่นี้พอ
สุข ... กันนะเรา
สุข ... นุ่ม ๆ
สุข...ในหัวใจ
สุข ... เล็กๆ น้อยๆ
สุข ... ค้ำใจ
สุข ... อิ่ม
สุข..ใต้เงา
สุข ... สบายใจ
สุข ... ตามคิด
สุข... กลางสัปดาห์
สุข ... สำรวจ
สุข .. เบา
สุข ... เล็ก ๆ
สุข ... สม
สุข ... ให้ยิ่ง
สุข ... ล่องหน
สุข...หมั่นเติม
สุข ... สะกิด
สุข .... ให้ได้ ให้มี








สุข ... ค้ำใจ

 

“สงวนลิขสิทธิ์ ตามพรบลิขสิทธิ์ 2539 ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน
หรือการนำส่วนหนึ่งส่วนใดของภาพ และ ข้อความ  ในไดอารี่แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และอ้างอิง
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
”

 

เรื่องราวก็มีเข้ามาในชีวิตเรื่อยๆ วุ่นวายเรื่อยๆ ไม่สะดวกกาย และ ใจเรื่อยๆ

นี่แหละ ธรรมดาของชีวิตนี้ ชีวิตที่ต้องเวียนว่ายตาย-เกิด อยู่ในความสุข-ทุกข์ ปนเป

เป็นปรกติของชีวิต ...... ถ้ามองในแง่สร้างสรรหน่อย ก็ต้องบอกว่า ชีวิตแห่งรสชาติ

เปรี้ยว หวาน ขม ฝาด กร่อย เป็นสามัญ

 

/ / /

 

เมื่อวาน นั่งทำงานอยู่ กำลังวุ่นได้ที่ เหมาะกับช่วงตอนสายๆ ของวัน

เสียงโทรศัพท์กุ๊งกิ๊งดังขึ้น (โทรศัพท์มือถือ ที่มีลูกกระพรวนทองเหลืองมินนี่เมาส์ห้อยไว้...ศัพท์เจ่เจ๊เค้า)

“สวัสดีค่ะ คุณแม่น้องพรีมรึเปล่าคะ”

“ใช่ค่ะ”

“โทรจากโรงเรียนเซนต์หลุยส์ศึกษานะคะ คือว่าน้องพรีมตอนนี้อยู่ห้องพยาบาลค่ะ”

“อ้าว เป็นอะไรคะ”

“ครูเป๊ะ เห็นเธอตาแดง แล้วก็มีไข้ตัวรุมนิดๆ เลยอยากให้คุณแม่มารับกลับค่ะ”

“อ้อ ค่ะ”

“คุณแม่มารับเลยนะคะ ติดต่อห้องธุรการก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”....คลิ๊ก

 

....... เฮ้อ เด็กอ้วนป่วยอีกละ

.....................

มารน้อยในตัวออกมาแสดงตน ... แหม ตาแดง ยังไม่แน่ว่าจะเป็นโรคตาแดงนี่

ป่วยก็ให้นอนในห้องพยาบาลไม่ได้หรือไง เดี๋ยวเลิกเรียนก็ได้ไปเนอร์สแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงเอง

เทวดาประจำตัวแว่ปเข้ามา ... นี่ถ้ารู้ว่ามีผู้ปกครองเค้าทิ้งลูกตัวเองไว้ที่โรงเรียน โดยมีภาวะเสี่ยงเป็นตาแดง

แล้วเราจะว่ายังไง ถ้าลูกเราติดโรคตาแดงกลับมาล่ะ

5555555555555

.........................

 

สุข ค้ำใจ

 

อาการตาแดงของพรีม มีมาแต่วันอาทิตย์ ล้างตาให้สองครั้ง ตัดผมหน้าม้าให้สั้นลง

ตกเย็น ก็หายเป็นปรกติ ไม่มีอาการอื่นใดอีก  ... เป็นอาการภูมิแพ้ คันหัวตาเหมือนเดิมรึเปล่าเนี่ย

 

ลุกขึ้นยืนตะโกนข้ามฉากกั้นโต๊ะทำงาน บอกพี่ซุปฯ อีกคน เรื่องพรีมป่วย

“พี่ เดี๋ยวปูมานะ ไปรับเด็กอ้วนก่อน ตาแดง ครูให้ไปรับกลับบ้านอ่ะ”

“อือ ไปเอามาที่นี่เลย”

“รู้แล้ว ไปก่อนนะพี่”

 

11 โมง ออกจากที่ทำงาน นั่งมอเตอร์ไซด์ไปรับพรีมที่โรงเรียน

ติดต่อห้องธุรการเสร็จก็ยืนรอพรีม

 

มองออกไปนอกห้อง เห็นเด็กกำลังเดินต่อกันเป็นรถไฟ เดินต้อยๆ เข้าโรงอาหารโรงเรียน

ออกไปยืนดักรอพรีม เด็กๆ เห็นก็มามะรุมมะตุ้มรอบๆ ตัวแม่ปู เหมือนอยากให้รับออกไปด้วย 555555

สวัสดีคุณครูเป๊ะ แล้วก็ถามข่าวคราวพรีม ครูรายงานอาการ บอกว่า เอาผ้าก๊อซปิดตาไว้ กลัวป้ายเลอะเพื่อน

...อืมมม์ เดี๋ยวต้องรีบเอาออก เชื้อโรคหมักหมม... ไม่ดี ๆ

 

เพื่อนๆ พรีม มาทักทาย พูดคุย “แม่พรีมมารับพรีมกลับบ้านเหรอคะ”

“ค่ะ”

“พรีมไม่สบาย เป็นอะไรต้องปิดตา”

“พรีมเป็นโจรสลัดมั้งคะ ปิดตาข้างเดียว”

เพื่อนๆ หัวเราะ

“พรีมสงสัยจะเป็นตาแดง เจ็บตา มีน้ำตา เลยต้องกลับบ้านค่ะ เดี๋ยวเพื่อนๆ ไม่สบายเหมือนพรีม”

“แล้วพรีมจะมาพรุ่งนี้มั้ย”

“ถ้าหายก็มาค่ะ คิดถึงพรีมกันเหรอคะ”

“ค่ะ หนูอยากไปด้วย” ช่อรีบเดินมาบอก

“อ้าววว 55555”

..........................

ไม่ได้ยินพรีมเล่าเรื่องช่อมาสักพักใหญ่แล้ว ตั้งแต่เปิดเทอม

รู้จากพรีมว่า ช่อไม่มาเนอร์สแล้ว เพราะเรียนพิเศษหลังเลิกเรียน จากนั้นก็นั่งรถโรงเรียนกลับบ้าน

ถามพรีมว่า เดี๋ยวนี้ช่อยังแกล้งพรีมอีกรึเปล่า

พรีมบอกว่า ไม่แกล้งแล้ว มีแต่ฟ้า กับ มายด์ ที่ยังแกล้งพรีมอยู่

บอกพรีมไปว่า อย่างงี้ช่อก็เป็นเด็กน่ารักแล้วสิ

พรีมบอกว่า ไม่

ถามต่อว่า ทำไม ถึงบอกว่าไม่

พรีมแจงว่า ช่อชอบสั่งเพื่อนๆ ให้ทำนู่นทำนี่แทน แต่ไม่แกล้งเพื่อนแล้ว

อืมมมมมม.....ติ๊กต่อก

/ / /

 

ออกจากโรงเรียน พาพรีมขึ้นเนอร์ส เอากระเป๋านักเรียนไปเก็บ

แล้วให้พรีมเช็ดตัว (เธอเล่นซะตัวเหม็นเชียว) เปลี่ยนเสื้อผ้า

แรกๆ พรีมไม่ยอม บอกว่า อยากใส่ชุดนักเรียนไปอวดเพื่อนๆ แม่ที่ทำงาน

แม่บอกว่าเหม็นจะตาย ไม่อายเหรอ

พรีมบอกว่า ชุดนักเรียนน่ารัก ที่เหม็นก็เพราะหนูวิ่งเล่นตอนเช้า

จริงๆ อยากให้ที่ทำงานแม่เห็นหนูในชุดนักเรียน แต่วันหลังก็ได้ใช่มั้ย

แม่พยักหน้า ออกความเห็น พรีมเลยยอมให้เช็ดตัว เปลี่ยนชุดได้.... ป า ด เ ห งื่ อ   1   ที

 

สุข ค้ำใจ

 

ออกมาเรียกรถไปออฟฟิศ .... ในรถ ถามพรีมว่าจะเข้าออฟฟิศก่อน หรือจะเลยไปซื้อข้าว

พรีมออกความเห็นว่า “ไปซื้อข้าวก่อนแล้วกันแม่ จะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมา” 5555555 ... พรีมโตขึ้นมั้ยคะ

“ไม่เข้าออฟฟิศก่อนล่ะ จะได้เอาของไปเก็บ แล้วก็หยิบร่มมาด้วย แดดร้อนจะได้กางร่ม”

“เราก็อย่าเดินเวลาแดดออกสิแม่ อย่างนี้ก็ไม่ร้อนแล้ว” .... 55555 อีกรอบ ชอบจัง คุยกับเด็กอ้วนนี่

“แล้วพรีมจะกินอะไรดีล่ะ ข้าวมันไก่มั้ย”

“ข้าวมันไก่กินแล้วอ้วนนี่แม่” ... อ้อ เคยบอกพรีมไว้ กร๊ากกกกกก

“ก็ไม่ต้องกินหนัง แล้วกินตรงอก ก็ไม่อ้วนมากหรอกค่ะ”

“งั้นก็ได้”

“เดี๋ยวแม่แวะซื้อยาล้างตาให้หนูด้วยเลยนะ แล้วเอาน้ำเก๊กฮวยด้วยดีมั้ยคะ”

“ดีค่ะ ขอบพระคุณนะคะ คุณแม่ขา ฮี่ ๆ” พรีมหันมาไหว้สวยงาม อุ อุ

“แล้วพรีมจะเอาข้าวเหนียวหมูด้วยมั้ย ไว้กินตอนเย็นน่ะ”

“ก็ได้แม่”

“แต่มันอยู่อีกที่นึง ต้องเดินไปอีกฟากหนึ่ง ที่เคยพาพรีมไปซื้อกางเกงในเจ้าหญิงไง”

“อ๋อ หนูรู้แล้ว”

“ไปด้วยกันมั้ย แต่พรีมป่วย รอที่ออฟฟิศแล้วกัน”

“ก็ได้ มันเดินไกลมากนะแม่ หนูรอที่ออฟฟิศแม่ก็ได้ หนูอยู่ได้”

หึ หึ... ขี้เกียจเดินรึเปล่านี่

.................

ตกเย็น ตกลงกับพรีมว่าจะไปขึ้นรถไฟฟ้าไปรับน้อง

เตรียมตัวกันอย่างดี ... คงเป็นโชคดีของพรีม ออกจากประตูไป เจอ อาอี้อร กำลังจะกลับบ้านพอดี

เลยได้ติดรถไปลงหน้าโรงพยาบาลเลย ... ราชรถมาเกยเจ่เจ๊จริงๆ

 

พาสองแก้มแลมแว่ปไปหาหมอก่อนกลับบ้าน

หมอบอกว่า พรีมติดเชื้อตาแดง ให้พักอยู่บ้านอีกวัน กินยา+หยอดตาดูอาการ

นตไอมีเสมหะ ได้ยามาทานอีก 3 ขวด

 

สุข ค้ำใจ

 

คุยกับหมอเรื่องเด็กเป็นไข้ บอกหมอเรื่องนต

หมอว่า ถ้าไข้สูงมากๆ ให้เช็ดตัวเปียกให้

ถ้าเห็นอาการเกร็งๆ เด็กอาจจะมีอาการชัก

ให้จับแช่น้ำเย็นในอ่าง ถ้าไข้สูงมากๆ ต้องใส่น้ำแข็งลงช่วยด้วย จะช่วยได้มาก

อย่าปล่อยให้เด็กชัก ... หมอบอกไว้ให้รู้ จะได้จัดการถูก

ขอบคุณหมอที่บอก .... เรื่องเช็ดตัวเปียกรู้แล้ว

แต่จับแช่น้ำนี่ เพิ่งรู้ค่ะ ....... ดูแลเด็กเล็กก็งี้แหละ คนที่สองแล้วก็ยังมีความรู้ใหม่ๆ มาเสมอ

........................

แม่ปูเริ่มปวดเมื่อยเนื้อตัว วันนี้เดินโคลงเคลงนิดหน่อย

เดี๋ยวกลับบ้านต้องรีบโด๊ปยา รีบนอน ........ เป็นแม่คนนี่นา จะรอให้ป่วยได้ยังไง

/ / /

 

แด่ทุกทุกวันที่เรารักกัน

แด่ทุกทุกวันที่เรามีกันและกัน

 

สุข ค้ำใจ

 

(เก็บมาฝาก)

พระราชดำรัสในหลวง 

เรื่อง การเอาชนะใจตน

 

ในการดำเนินชีวิตของเรา เราต้องข่มใจไม่กระทำสิ่งใดๆ ที่เรารู้สึกด้วยใจจริงว่าชั่ว ว่าเสื่อม

เราต้องฝืนต้องต้านความคิดและความประพฤติทุกอย่างที่รู้สึกว่าขัดกับธรรมะ

เราต้องกล้าและบากบั่นที่จะกระทำสิ่งที่เราทราบว่าเป็นความดี เป็นความถูกต้อง และเป็นธรรม

 

ถ้าเราร่วมกันทำเช่นนี้ ให้ได้จริงๆ

ให้ผลของความดีบังเกิดมากขึ้นๆ

ก็จะช่วยค้ำจุนส่วนรวมไว้มิให้เสื่อมลงไป

และจะช่วยให้ฟื้นคืนดีขึ้นได้เป็นลำดับ

....................................

Posted on Tue 8 Jul 2008 18:06

Comment
บทสนทนาของน้องพรีมน่ารักค่ะ ขอให้น้องหายไวๆ นะคะ
nongvenus.diaryclub.com   
Thu 10 Jul 2008 13:52 [7]

ขอขอบคุณนะคะคุณปูสำหรับพระราชดำรัสค่ะ
ขอให้เด็กๆหายป่วยไวๆนะคะ
คุณปูก็หายาทานนะคะ
khunmae.diaryclub.com   
Wed 9 Jul 2008 21:03 [6]

ขอให้แก้มกลมทั้งสองหายไวๆ นะคะแม่ปู

เพิ่งจะรู้นี่แหละคะว่าตัวร้อนจัดๆ ให้จับแช่น้ำในอ่างใส่น้ำแข็ง
inkko.diaryclub.com   
Wed 9 Jul 2008 16:39 [5]

ก็หลายปัญหาที่เกิดกับหลิว อาศัยอ่านจากไดพี่นี่ล่ะ ช่วยให้หยุดคิดเย็นลงได้เยอะ
จริงนะพี่ (ขอเรียกพี่ก่อนแล้วกันนะคะ^^)
อีกอย่างพี่สามารถจัดการกับสองแก้มกลมได้ลงตัว หลิวรู้สึกอย่างนั่นจริงๆ
nongnun.diaryclub.com   
Wed 9 Jul 2008 11:58 [4]

น้องนต น่ารักมากค่ะพี่ปู
น้องกี้   
Wed 9 Jul 2008 11:41 [3]

จริงค่ะพี่ปู เวลาเด็กตัวร้อนจัดๆให้จับแช่น้ำเลย เพราะตอนหลิวเล็กๆเคยชัก เพราะตัวร้อน แม่เค้าไม่รู้ เห็นตัวร้อนก็เลยยิ่งห่มผ้าให้ ทีนี้ชักตาตั้งเลย ไปถึงโรงพยาบาลเค้าเอาน้ำแข็งใส่ในกะละมังแล้วก็ใส่น้ำ จากนั้นก็จับแช่ แม่เล่าให้ฟังว่างงมาก

อยากเก่งอย่างพี่ปูจัง

ปล. นตเล่นคิตตี้ของใครเอ่ย
nongnun.diaryclub.com   
Wed 9 Jul 2008 9:57 [2]

ชีวิตมีสีสันใช่มั้ยคะพี่ปู หลากสีมากมาย

โรงเรียนแจ้งอย่างนี้นี่ดีมากนะคะพี่ปู
ที่อุดรฯอ่ะ ลูกเลือดตกยางออกตีกัน
ผู้ปกครองไปรับถึงได้รู้ล่ะค่ะ

^^ คิดถึงแก้มกลมทั้งสองจังเลยค่ะ
pawarisa.diaryclub.com   
Tue 8 Jul 2008 18:19 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง