สุข ... กันนะเรา
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพรบลิขสิทธิ์ 2539 ห้ามผู้ใดละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน
หรือการนำส่วนหนึ่งส่วนใดของภาพ และ ข้อความ ในไดอารี่แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และอ้างอิง
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
ต้นเดือนที่ผ่านมา มีอยู่วันหนึ่ง เอาเงินให้พรีมใส่กระเป๋าเล็กไว้
เหรียญ 5 สองเหรียญ เหรียญ 10 หนึ่งเหรียญ
บอกพรีมว่า ไม่ต้องใช้หมด เหลือก็เอามาหยอดกระปุก ไว้ไปเที่ยววันเสาร์-อาทิตย์
เย็นวันนั้น ถามพรีมว่าเงินที่ให้ไปเหลือกลับมาเท่าไรคะ จะได้หยอดกระปุกกัน
พรีมทำปากหุบ เป่าลมแก้มป่อง
ท่าทางแบบนี้ มีความผิดมาแน่
แปลว่าไรคะ ไม่มีเงินเหลือมาเลย ใช้หมดอย่างนั้นหรือคะพรีม
พรีมยิ้มสู้ ทำท่าอ้อนเบียด
งั้นบอกมาก่อน ว่ากินข้าวมื้อละกี่จาน
อือออออออออออ
เร็ว...ที่โรงเรียนกินกี่จาน
พรีมทำท่าอายๆ แล้วก็ค่อยๆ ชูนิ้วว่า 2
ห๊า แล้วที่เนอร์สล่ะ
พรีมทำท่าเดิม .... แม่ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
แล้วเงินก็ซื้อของกินหมด 20 บาทนี่อ่ะนะ
อือออ แล้วก็ทำท่าบิดม้วนอาย
น้องพรีม หนูซื้ออะไรคะ หมดเลย 20 บาทเนี่ยอ่ะ
อื่อ... หนูซื้อที่ดูดๆ เป็นน้ำแข็งอ่ะ
หวานเย็นน่ะเหรอ อันละเท่าไร
5 บาท
แล้วกินไปกี่อัน
พรีมแอบๆ ทำนิ้ว ชูให้ดู .... นิ้วชี้ กับ นิ้วกลาง....หืมมมมมม์....แม่ ปุด ๆ
แล้วซื้ออะไรอีก
ลูกชิ้น 5 บาท
หมดรึยัง
เหลืออีกอย่างนึง ... เจลลี่ดูดๆ
โหหหหหหหหห กินมากเลยนะ แม่โกรธแล้วล่ะพรีม หนูไม่รักษาสัญญา
หนูไม่รักตัวเอง ไม่ดูแลตัวเอง แม่จะไม่พูดบอกอะไรหนูแล้ว
เพราะพูดไปหนูก็ไม่สนใจ ไม่ฟัง ไม่ช่วยกันทำ ... ทั้งหมดนี่ แม่ทำ แม่พูด
ก็เพราะหนู มันเป็นตัวหนูเองนะ ไม่ใช่ตัวแม่ หนูอยากทำอะไร อยากกินอะไร
อยากอ้วนแค่ไหน ก็เรื่องของหนูแล้วล่ะพรีม ... แม่ไม่พูดบอกแล้ว แม่เสียใจ
ไม่อาวววว ไม่เอา แม่ อย่าเสียใจ อย่าร้องไห้ ไม่โกรธหนูนะแม่ หนูเชื่อหนูฟังแม่จริงๆ
แล้วเมื่อไรจะลดน้ำหนักได้ล่ะพรีม ถ้าหนูยังทำตัวแบบนี้
หนูจะไม่ทำแล้ว นะแม่ อย่าโกรธหนูนะแม่ รักหนู พูดกับหนูนะแม่
แม่จะไม่ให้เงินหนูแล้วล่ะพรีม ถ้าหนูยังเป็นแบบนี้อีก แม่ก็จะไม่ให้หนูกินนมด้วย
แล้วแม่จะบังคับให้หนูกินข้าวน้อยๆ ไม่อิ่มก็เรื่องของหนู ดีมั้ยแบบนี้
ไม่ดีแม่
กินน่ะ กินพออิ่ม ไม่ให้หิว ไม่ให้ท้องร้อง อยากกินอีก ไว้กินมื้ออื่น
ไม่ต้องกินทุกอย่างในมื้อเดียวไงพรีม
พรีมก้มหน้างุด... รู้สึกผิดจริงรึเปล่าเนี่ย......เฮ้อ
................................................
เย็นวันหนึ่ง หยี่อี๊กับเตี๋ยชัยมารับกลับบ้านกัน
เราไปนั่งเล่นบ้านเฮียฟลุ๊คก่อน
สั่งอาหารมากิน เจ้าฟลุ๊คก็กลับมากินด้วยพอดี
พรีมเห็นทุกคนนั่งล้อมวงกัน นตก็ได้แจมด้วย เลยมากระซิบแม่ว่าหนูขอกินได้มั้ย
พรีมคะ หนูกินข้าวเย็นที่เนอร์สรึยัง
กินแล้ว แล้วนตล่ะแม่ นตยังกินได้เลย
นตเค้ากินแต่นม กินไปตอนสี่โมง แล้วแม่ก็ให้นตกินนิดหน่อยเอง
อีกอย่าง น้องนตเค้าไม่ได้อ้วนแล้วต้องลดน้ำหนักแบบหนูนี่นา
แต่หนูอยากกินด้วย
พรีมคะ คุณครูสอนว่า วันหนึ่ง คนเราต้องกินข้าวกี่มื้อ
3 มื้อ กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ด้วย
ใช่ แล้ววันนี้หนูกินไปกี่มื้อแล้ว นับสิ
ตอนเช้าที่บ้าน ตอนกลางวันที่โรงเรียน แล้วก็ที่เนอร์สตอนเย็น
ครบสามรึยัง
พรีมทำหน้าสลด
ไม่เอาได้มั้ยพรีม หนูหัดยับยั้งความอยากของตัวเองได้มั้ยคะ
อาหารมื้อนี้มันไม่จำเป็นสำหรับหนูเลย หนูแค่อยากกิน ไม่ได้หิวนี่พรีม
แล้วแม่ล่ะ ยังกิน เฮียฟลุ๊คด้วย
แม่ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย แม่ยังขาดอีก 1 มื้อ
จริงๆ แล้ว มื้อนี้มันดึกเกินไปด้วยซ้ำ แต่แม่ต้องทำงาน ต้องไปรับหนูกับน้องกลับบ้าน
แล้วค่อยกินข้าวเย็น ถ้ากลับไว แม่ก็ได้กินเร็ว แต่ถ้ากลับยิ่งช้า แม่ก็ได้กินดึก มันดีรึเปล่าล่ะ
ไม่ดี เพราะเดี๋ยวก็นอนแล้ว
ใช่.. หนูก็รู้ทุกอย่างนะพรีม ตกลงว่ายังไง
งั้นหนูไปนั่งดูทีวีเฉยๆ ก็ได้ แม่ก็รีบกินก็แล้วกัน
ค่ะ ขอบคุณนะคะ แม่จะรีบกิน แล้วจะได้เอาหนูกับน้องกลับบ้านนอน
แม่กินเสร็จก็ให้หนูดูทีวีอีกแป๊บนึงได้มั้ย
ได้ แต่ก็ต้องนอนก่อนสี่ทุ่ม ตามที่ตกลงกันไง ได้มั้ย ถ้าไม่ได้ก็ต้องเร็วกว่านั้น
ได้ ได้ แม่รีบกินข้าวเหอะ
....พรีมรีบตัดบท...............
/ / /
หลังจากที่งอแงกันกับพรีม เรื่องพรีมกินเยอะ
พรีมบอกว่า พรีมจะลดน้ำหนักแล้วแม่
อาทิตย์นี้ พรีมรายงานตอนเย็นทุกวัน ว่าหนูกินข้าวจานเดียวแล้ว
ทั้งที่โรงเรียน แล้วก็ที่เนอร์ส
พรีมเล่าอีกว่า น้องฟ้า น้องมายด์ บอกพรีมว่าให้กินอีกจานสิ (ดูเพื่อนๆ เค้าสนับสนุนสิคะ หึ)
พรีมตอบเพื่อนไปว่า ไม่เอาแล้ว พรีมสัญญากับคุณแม่ว่าพรีมจะลดน้ำหนัก
พรีมจะกินแค่จานเดียวพอ อยากกินก็ไว้กินมื้ออื่นต่อ
................................................
เมื่อวันจันทร์ที่แล้ว ที่โรงเรียนพรีมมีงานวันแม่
ตอนจูงพรีมเดินจากเนอร์สไปโรงเรียน (ปะป๊าไปส่งนตให้)
พรีมทำท่าม้วนๆ บอกว่า ...
วันนี้น่ะ หนูคงไม่ร้องไห้หรอกนะแม่
อ้าว แล้วจะร้องไห้เรื่องอะไร
ก็ไม่รู้สิ มีคนถามว่าจะร้องไห้มั้ย หนูก็เลยบอกแม่ก่อนว่าหนูน่ะ ไม่ร้องไห้แน่
เหรอคะ
ใช่ แต่ถ้าเพื่อนหนูร้องไห้ หนูคงร้องไห้ตาม ก็เพื่อนๆ หนูน่ะ พวกเพื่อนที่เนอร์สน่ะ
ถ้าเค้าร้องไห้ หนูคงร้องด้วยแน่เลยแม่ เพราะหนูสงสารเพื่อน เห็นเพื่อนร้องไห้ไม่ได้
อ้าว เป็นงั้นไป
หม่าม๊าโอบพรีมดึงมากอดข้างตัว
ไม่ต้องร้องไห้หรอกค่ะ พรีมหัวเราะคิก
.......................................
งานที่โรงเรียนเป็นงานแสดงเป็นส่วนใหญ่ ไม่มีพิธีรีตรองอะไรมากมาย
จบงาน ก็ให้เด็กๆ เอาของมาให้แม่ (ถ้าแม่ว่างมาร่วมงานได้)
ปีนี้ พรีมเขียนหนังสือได้แล้ว
เขียนชื่อตัวเองลงไปในการ์ด แทนที่จะเป็นรูปคู่แม่ลูก
อ้าววววว ก็ไม่เห็นบอกว่าจะเอารูปนี่นา
สำหรับเด็กคนที่แม่ไม่มา ก็ให้เก็บเอาไปให้ที่บ้านแทน
รุ่นพรีมแล้ว มีประสบการ์ณมาแล้ว 1 ปี ตอน อนุบาล 1 ไม่มีใครร้องไห้แล้ว... ดีจัง เก่งเนอะ
จากนั้นก็มีงานรักลูก เด็กๆ ก็เดินไปเล่นตามซุ้ม
พรีมดึงให้แม่นั่งระบายสีด้วย สองแผ่น
จากนั้น ก็ทำการ์ดรูปสัตว์กัน หม่าม๊าเลยเป็นเหมือนพี่เลี้ยงเด็ก
วาดรูปให้เด็กระบายสีด้วย .... ตกกระไดพลอยโจนไปเลย
.......................................
บันทึกภาพไว้ด้วยกล้องหนอนจี ... ฟลิบจอมาดูแล้วก็บันทึกไว้
........................................
สำหรับนต พี่เลี้ยงจับใส่ชุดเด็กชายเสื้อดอก กางเกงผ้าพื้น คาดพุงด้วยผ้าขาวม้า น่ารักเชียว
ไม่ได้ถ่ายมาโพสไว้ แม่เก็บไว้ดูคนเดียว 555555
แด่ทุกทุกวันที่เรารักกัน
แด่ทุกทุกวันที่เรามีกันและกัน
(เก็บมาฝาก)
ความรู้ตน
เด็กๆ ทำอะไรต้องหัดให้รู้ตัว การรู้ตัวอยู่เสมอจะทำให้เป็นคนมีระเบียบและคนที่มีระเบียบดีแล้ว
จะสามารถเล่าเรียนและทำการงานต่างๆ ได้โดยถูกต้องรวดเร็ว
จะเป็นคนที่จะสร้างความสำเร็จและความเจริญ ให้แก่ตนเองและส่วนรวมในอนาคตได้อย่างแน่นอน
พระบรมราโชวาท พระราชทานลงพิมพ์ในหนังสือ วันเด็ก ประจำปี 2521
(ข้อความดี ไว้คิด...สอนตน)
ถ้าเกิดความล้มเหลวขึ้นในเรื่องใด ให้ถือว่าเป็นเรื่องปกติ
คนจะรุ่งเรืองได้ก็เพราะอดทนต่อความล้มเหลว และ ตั้งต้นใหม่ได้
ขณะเดียวกัน ก็พยายามรักษาความสงบใจไว้ให้ได้
สุขภาพจิตที่ดี สำคัญที่สุดต่อความสุขในชีวิตประจำวันของเรา
/ / /
|
